مروری بر تاریخچه كن 63 ساله و حضور 48 ساله‌ی سینمای ایران

«بیش از 44 سینماگر ایرانی تاكنون در جشنواره كن حضور داشته كه عباس كیارستمی با 8 فیلم و محسن مخملباف با 5 فیلم بیشترین حضورها را داشته‌اند. هشت داوری و 16 جایزه نیز مجموعا برای سینماگران ایرانی در طول 46 سال حضور سینما و سینماگران ایران در جشنواره كن به دست آمده است.»
به گزارش بخش سینمایی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، در آستانه‌ی برپایی شصت‌وسومین دوره‌ی جشنواره‌ی فیلم كن، مروری داریم بر تاریخچه‌ی منتشر شده درباره‌ی جشنواره كن كه از سوی محمد اطبایی كارشناس امور بین‌المللی سینمای ایران منتشر شده است: 

 مقدمه
كن در منطقه‌ای موسوم به «كوت دازور» (ساحل لاجوردی) درجنوب فرانسه و ساحل دریایی مدیترانه قرار گرفته است.
كن در قرون وسطی وابسته به‌خاندان سلطنتی لرن بود و تا ابتدای قرن نوزدهم به شكل یك دهكده كوچك كشاورزی و ماهیگیری باقی ماند. در سال 1834 لرد هنری پیتر بروهام انگلیسی در طی یك دیدار از این دهكده مجذوب‌ زیبایی‌ها و طبیعت منطقه و موجب سفر خانواده‌های متمول انگلیسی و فرانسوی برای گذراندن تعطیلات شد. با سرازیر شدن توریست‌ها به كن، این شهر به‌سرعت رشد كرد و درچند دهه اخیر برگزاری جشنواره فیلم كن شهرتی جهانی برای این شهر به‌همراه آورده است. جدا ازجشنواره‌ كن، رویدادهای مختلفی مانند میدم (كنفرانس برای اقتصاد موسیقی)، میپیم (بازار بین‌المللی معاملات مستقلات و مسكن) و نمایشگاه جهانی كالاهای بدون مالیات در طول سال اهمیتی دوچندان به كن داده است.

جشنواره كن: تاریخچه، اهمیت و سینمای ایران
جشنواره بین‌المللی فیلم كن اكنون به‌عنوان مهم‌ترین رویداد سینمایی و حتی هنری جهان در شهری‌كوچك درجنوب فرانسه برگزار می‌شود و پیدایش این جشنواره خود داستانی جذاب است. جشنواره «ونیز» از سال 1932 آغاز و مركز توجه سینماگران و سینما‌دوستان شد، اما زمانه، دوران استیلای فاشیسم در ایتالیا بود. در سال 1938 و در اوج فاشیسم موسولینی، مسوولان جشنواره ونیز برخلاف نظر تماشاگران و حتی هیات داوری، فیلم ضد‌جنگ «توهم بزرگ» ساخته ژان‌رنوآر را نادیده گرفته و جایزه بزرگ جشنواره را به‌طور مشترك به دو فیلم از آلمان و ایتالیا اعطا كردند. این اتفاق حتی منجر به استعفای اعضای انگلیسی و آمریكایی هیات داوران شد، اما مسوولین فرهنگی دولت «موسولینی» تاب اعطای جایزه به توهم بزرگ را كه بنا به‌گفته گوبلز، «دشمن سینمایی درجه یك» لقب گرفته بود را نداشتند. این حركت ونیز موجب تولد جشنواره كن شد و گروهی از سینماگران و منتقدین فرانسوی، دولت آن كشور را تحت فشار برپایی یك جشنواره فیلم قرار دادند كه در راس آنان فیلیپ‌ ارلانژه، روبر فاورله بره (كه تا سال‌ها مدیریت جشنواره كن را برعهده داشت) و لویی‌ لومیر این حركت را راهبری می‌كردند. سرانجام دولت فرانسه به برپایی جشنواره رای موافق داد و بر ‌سر مكان برگزاری بحث‌های مختلفی درگرفت كه نهایتا بین دوشهر بیاریتز در ساحل اقیانوس اطلس و كن در دریای مدیترانه، شهر كن انتخاب شد و دلیل ناگفته‌ این انتخاب نه به آب‌وهوا و طبیعت منطقه كه موافقت مقامات شهرداری كن برای ساخت محلی خاص جشنواره بود. اولین دوره «جشنواره بین‌المللی فیلم» در روز اول سپتامبر 1939 آغاز شد و دلیل انتخاب این زمان، استدلال مسوولین شهر برای طولانی‌تر كردن فصل توریستی برای دوهفته بیشتر در ابتدای پاییز بود. اما جشنواره كن تنها روز افتتاحیه خود را دید چرا كه در روز دوم سپتامبر و آغاز جنگ جهانی‌دوم، جشنواره به‌مدت هفت‌سال تعطیل شد. در روز 20سپتامبر 1946، اولین دوره واقعی جشنواره كن باردیگر در همان شهر و بنا بر قول همچنان باقیمانده مقامات شهر برای ساخت كاخ جشنواره و باحمایت دو وزارت امورخارجه و آموزش‌وپرورش فرانسه برگزار شد.

لویی لومیر 82ساله ریاست هیات داوران را به‌عهده گرفت و جشنواره، 11فیلم را شایسته دریافت جایزه بزرگ جشنواره دانست. از سال بعد مركز ملی سینمای فرانسه _cnc عهده دار هماهنگی انتخاب فیلم شد و در آن دوران فیلم‌های ارایه شده از كشورهای صاحب سینما، بدون انتخاب از طرف مقامات جشنواره دراین رویداد به نمایش گذاشته می‌شد. علی‌رغم مشكلات مالی كه حتی مانع برگزاری جشنواره درسال 1950شد، مقامات كن به‌قول خود عمل كرده و كاخ كروازت از سال 1952 محل برگزاری جشنواره شد و این مكان هم‌اكنون محل هتل‌ نوگاهیلتون كن است كه بخش پانزده روز كارگردانان در آن برگزار می‌شود. زمان جشنواره كن در دهه پنجاه به فصل بهار تغییر پیدا كرد كه دلیل آن در رقابت با جشنواره‌های برلین و ونیز و دریافت فیلم‌های مطرح سینمایی جهان و نیز به‌دلیل فصل توریستی ارزیابی شد. در سال 1954، سوزان لازون جواهرساز پاریسی پیشنهاد استفاده از برگ نخل را كه دیگر سمبل شهر و جشنواره شده بود را به‌عنوان جایزه داد كه با طرحی از ژان‌كوكتو، جایزه نخل طلا جایگزین جایزه بزرگ جشنواره از سال 1955 شد و البته جایزه نخل‌طلای فعلی كن با طرحی از كارولین شوفل _ گروزی مدیر شوپارد از سال 1997 به برندگان اول جشنواره اعطا می‌شود.
جشنواره كن از ابتدا محل جولان ستاره‌ها و نام‌های بزرگ هنر سینما بود و حتی تماشاگران جشنواره نیز عمدتا جهت دیدار این ستارگان و حضور در میهمانی‌های پرزرق‌وبرق جشنواره در هتل‌ها و ویلاها به كن سفر می‌كردند، اما به‌تدریج صنعت سینما، وجه اقتصادی خود را نیز برجشنواره تحمیل كرد و درسال 1959، باحضور ده شركت‌كننده و برپایی یك پرده كن بر ‌پشت‌ بام كاخ جشنواره، اولین بازار فیلم كن نیز شكل گرفت و از سال 1961 این بازار بخش رسمی از جشنواره بین‌المللی فیلم كن شد.

 

حضور چند باره نام‌های آشنا و كارگردان‌های صاحب نام در كن انتقاداتی را موجب شد و ژرژ سادول منتقد و مورخ معروف فرانسوی، «بخش هفته بین‌المللی منتقدین» را از سال 1962 جهت معرفی استعدادهای جدید و خاص فیلم‌های اول و یا دوم یك كارگردان ایجاد كرد. در سال 1968، آندره مالرو، وزیر فرهنگ وقت فرانسه اقدام به‌اخراج هانری لانگلوا مدیر محبوب سینماتك فرانسه كرد و این عمل موجب واكنش جمعی از سینما‌گران فرانسوی درجشنواره همان سال شد. لویی‌مال و رومن پولانسكی بلافاصله از هیات داوری استعفا دادند و فرانسوآ تروفو و ژان لوك گدار رهبری گروهی دیگر از فیلمسازان موج نو فرانسه را در اعتراض به این اقدام داشتند.
این گروه خود را از پرده سینمای جشنواره آویزان و موجب تعطیلی جشنواره درسال 1968 شدند! این حركات موجب عقب‌نشینی آندره مارلو و ابقای هانری لانگلوا شد، اما جشنواره كن دیگر به تعطیلی كشیده شده بود. گروه دیگر از فیلم‌سازان فرانسوی مانند روبرو انریكو و ژاك دو نیول _ وال‌كروز اعتقاد داشتند كه جشنواره كن به‌عنوان یك محل برای مناقشات سیاسی از طرف تروفو و گدار مورد سوء‌استفاده قرار گرفته است و همراه با گروهی دیگر از فیلمسازان انجمن كارگردان‌های فیلم را تشكیل و دومین بخش جنبی كن با عنوان «پانزده روز كارگردان‌ها» یا «دوهفته كارگردان‌ها» از سال 1969 شكل گرفت. جالب آنكه وجه‌تسمیه این بخش به پانزده روز برگزاری‌جشنواره بر می‌گشت كه بعدها 12روز كاهش پیدا كرد اما عنوان این بخش تغییری نكرد.

از سال 1972 مسوولین جشنواره تصمیم به تشكیل‌ هیات انتخاب جهت گزینش نهایی فیلم‌ها گرفتند و پیش از آن فیلم‌ها توسط نمایندگان جشنواره در كشورهای مختلف انتخاب می‌شدند.
موریس بسی درسال 1975 تصمیم به اضافه‌كردن سه‌بخش غیررقابتی به بخش مسابقه رسمی با عنوان‌های «چشمان بارور»، «روح زمانه» و «گذشته كامل» گرفت كه با استقبال همگان روبه‌رو شد، اما این تعدد بخش قدری شرایط انتخاب و نمایش فیلم‌ها را پیچیده كرده و ژیل ژاكوب دبیر كل جدید كن، هر سه بخش را به یك بخش یعنی نوعی نگاه تغییر داد كه تا امروز نیز پابرجا است.

از سال 1983 كاخ جشنواره‌ها و كنگره‌ها در محل قدیمی كازینو زمستانی كن به عنوان محل اصلی جشنواره آغاز به كار كرد و درهمان سال ستارگان و بزرگان سینما به كن دعوت وهریك اثر دست‌خود را در پیاده‌رو كنار كاخ به‌جا گذاشتند. درسال 1997 و در پنجاهمین دوره جشنواره، تمامی برندگان زنده نخل طلا به جشنواره دعوت شده و یك جایزه ویژه باعنوان «نخل‌ نخل‌ها» نیز به اینگماربرگمان اعطا شد. از سال 1998 و در اعتقاد به اهمیت مدارس سینمایی، ژیل ژاكوب بخش سینه فونداسیون (بنیاد سینما) را خاص فیلم‌های ساخته دانشجویان سینما برپا داشت و هم‌اكنون ریاست افتخاری این بنیاد برعهده مارتین اسكورسیزی وعباس كیارستمی است. از سال 2002، جشنواره بین‌المللی فیلم كه عنوان رسمی این رویداد بود به «جشنواره كن» تغییر نام داد و از سال2004 و بنا به پیشنهاد «تیری فرمو» دبیر هنری جشنواره بخش «كلاسیك‌های كن» راه‌اندازی شد. سال 2005 نیز شاهد برپایی بخش جدید دیگری باعنوان «تمام سینماهای دنیا» شد كه ویژه سینمای ملی كشورهایی است كه تولیداتشان كمتر امكان عرضه بین‌المللی را دارد.

جشنواره اكنون با بودجه 20میلیون یورویی خود كه نیمی از آن از وزارت فرهنگ و نیمی دیگر از طرف شهر كن تامین می‌شود، هرساله حدود 2000 فیلم بلند سینمایی را از 100كشور جهان جهت گزینش مورد بازبینی قرار می‌دهد. این رویداد، تقویم تولید فیلم در كشورهای مختلف را تغییر داده به‌گونه‌ای كه تهیه‌كنندگان آثار خود را همواره برای ارائه به هیات انتخاب جشنواره كن آماده می‌كنند. حضور یك فیلم در جشنواره كن، سرنوشت اقتصادی آن را تغییر داده و دروازه‌های موفقیت فرهنگی وتجاری را به روی آن باز می‌كند. كن هفتاد هزار نفری هرساله و در زمان جشنواره و بنا به آماری غیررسمی میزبان بیش از پنجاه‌هزار میهمان است كه حداقل نیمی از آنان را دست‌اندركاران حرفه‌ای سینما و نمایندگان رسانه‌های جمعی تشكیل می‌دهند. تنها در بازار فیلم كن بیش از دوهزار شركت و عرضه‌كننده و پخش‌كننده فیلم حضور دارند.

سینمای ایران در كن
سینمای ایران برای اولین بار با فیلم كورش كبیر ساخته مصطفی فرزانه در بخش مسابقه فیلم‌های كوتاه جشنواره كن سال 1961 حضور یافت و پس از آن در دومین حضور درسال 1964، فیلم «طلوع‌فجر» ساخته احمد فاروقی‌قاجار در بخش مسابقه فیلم‌های كوتاه حضور یافته و جایزه شورای عالی تكنیك را نیز دریافت داشت.
درهمین سال، اولین فیلم بلند ایرانی «شب قوزی» ساخته زنده‌یاد فرخ‌ غفاری دربخش هفته منتقدین به نمایش درآمد. سینمای ایران پس از شش سال غیبت و درسال 1971 با فیلم «گاو» ساخته داریوش مهرجویی دربخش پانزده روز كارگردان‌ها حضور یافت. مهرجویی در سال بعد نیز یعنی در 1972، فیلم «پستچی» را در بخش پانزده روز كارگردان‌ها به نمایش درآورد. فیلم كوتاه انیمیشن «شهرخاكستری» ساخته فرشید مثقالی، سینمای ایران را درسال 1973 دربخش پانزده روز كارگردان‌ها نمایندگی كرد.

 

سال 1975 شاهد حضور فیلم «شازده احتجاب» ساخته‌ی بهمن فرمان‌آرا و فیلم انیمیشن «تداعی» ساخته‌ نورالدین زرین‌كلك در بخش پانزده روز كارگردان‌ها بود. فرمان‌آرا باردیگر با فیلم «سایه‌های بلندباد» در سال 1979 در بخش هفته منتقدین حضور یافت.
بهرام بیضایی با فیلم «چرتكه تارا» اولین حضور پس از انقلاب ایران را در بخش نوعی نگاه در سال 1980رقم زد و درهمین سال، سهراب شهیدثالث نیز با فیلم «نظم» و البته به‌عنوان محصول آلمان در بخش پانزده روز كارگردان‌ها حضور داشت. رافق پویا، فیلم «دفاع‌ ازخلق» را به‌عنوان محصول ایران و آمریكا در سال 1981 در بخش پانزده روز كارگردان‌ها به نمایش درآورد و قاسم ابراهیمیان نیز «خواستگاران» را به‌عنوان محصول آمریكا درهمان بخش در سال 1988 به جشنواره كن برد. سینمای نوین ایران برای نخستین‌بار در سال 1991 با فیلم «دركوچه‌های عشق» ساخته خسرو سینایی در بخش نوعی نگاه حضور یافت. سال 1992 سالی پربار برای سینمای ایران در كن بود. فیلم كوتاه انیمیشن «قلب» ساخته سعید مجاوری در بخش مسابقه فیلم‌های كوتاه كن حضور یافت و عباس كیارستمی «زندگی و دیگر هیچ» را در بخش نوعی نگاه به نمایش درآورد و دو جایزه معتبر «جایزه روسلینی» و جایزه «بهترین فیلم بخش نوعی نگاه» را دریافت داشت.

 

فیلم «بدوك» ساخته مجید مجیدی در بخش پانزده روز كارگردان‌ها حضور یافت و ده فیلم انیمیشن ایرانی نیز در بخش «سینما همیشه» به روی پرده رفتند. بنیاد سینمایی فارابی نیز در همین سال با اختصاص فضایی به عرضه و بازاریابی فیلم‌های ایرانی در بازار فیلم كن پرداخت كه تا به امروز همه‌ساله در این بازار حضور داشته است.
عباس كیارستمی در سال 1993 بر مسند داوری جشنواره كن نشست و سال پس از آن، فیلم «زیر درختان زیتون» را در بخش مسابقه كن به نمایش درآورد. ابراهیم مختاری نیز همان سال، فیلم «زینت» را در بخش هفته منتقدین عرضه كرد. محسن مخملباف نیز در سال 1995 برای نخستین‌بار به كن پا گذاشت و دو فیلم «نوبت عاشقی» و «سلام سینما» در بخش نوعی نگاه حضور یافت. جعفر پناهی نیز در همین سال با فیلم «بادكنك سفید» به پدیده كن تبدیل شد. این فیلم جایزه معتبر دوربین طلایی، جایزه بهترین فیلم بخش پانزده روز كارگردان را و جایزه فیپرشی (فدراسیون منقدین بین‌المللی سینما) را دریافت داشت.

«گبه» ساخته‌ی محسن مخملباف در بخش نوعی نگاه جشنواره‌ی كن سال 1996 به نمایش در آمد و در سال 1997 سینمای ایران مهم‌ترین جایزه‌ تاریخ سینمای خود، یعنی نخل طلای بهترین فیلم جشنواره را برای «طعم گیلاس» ساخته‌ی عباس كیارستمی دریافت داشت.
امیر نادری نیز در همین سال «ای بی سی منهتن» را به عنوان محصول آمریكا در بخش نوعی نگاه به نمایش درآورد. سمیرا مخملباف نیز در سال 1998 پا به جشنواره كن گذاشت و فیلم «سیب» را در بخش نوع نگاه عرضه داشت. فیلم كوتاه «گناه اول» ساخته فهمیه سرخابی نیز در همین سال در بخش تازه تأسیس سینه فوندانسیون به نمایش درآمد. «قصه‌های كیش» ساخته ناصر تقوایی، محسن مخملباف و ابوالفضل جلیلی با جنجال بسیار در بخش مسابقه كن به روی پرده رفت.

 

فیلم كوتاه «دایره» ساخته محمد شیروانی نیز در همین سال در بخش هفته منتقدین حضور یافت. سمیرا مخملباف نیز در همین سال بر مسند داوری كن نشست. سمیرا در سال 2000 فیلم «تخته سیاه» را در بخش مسابقه به نمایش گذاشت و جایزه هیأت داوران را نیز دریافت داشت.
بهمن قبادی با فیلم «زمانی برای مستی اسب‌ها» در بخش پانزده روز كارگردان‌ها و حسن یكتاپناه با فیلم «جمعه» در بخش نوعی نگاه حضور یافته و به طور مشترك جایزه دوربین طلایی سال 2000 را دریافت داشتند.

قبادی دو جایزه فیپرشی و سینمای هنر و تجربه را نیز به خود اختصاص داد. محسن مخملباف در سال 2001 با فیلم «سفر قندهار» در بخش مسابقه حضور یافت و جایزه كلیسای جهانی را نیز دریافت كرد.

عباس كیارستمی با فیلم «ای بی سی آفریقا» در بخش خارج از مسابقه حضور یافت و رضا میركریمی با فیلم بلند «زیر نور ماه» و علی‌محمد قاسمی با فیلم كوتاه «غریبه و بومی» در بخش هفته منتقدین سال پرباری را برای سینمای ایران در كن رقم زدند و میركریمی جایزه بهترین فیلم بخش هفته منتقدین را هم گرفت. در سال 2002، عباس كیارستمی با فیلم ده در بخش مسابقه، داریوش مهرجویی با فیلم «بمانی» در بخش نوعی نگاه، بهمن قبادی با فیلم «آوازهای سرزمین مادری‌ام» در بخش نوعی نگاه و دو فیلم كوتاه «چت» ساخته شادمهر راستین و «گیوتین» ساخته بهرام عظیم‌پور در بخش پانزده روز كارگردان‌های جشنواره كن حضور پیدا كردند و قبادی كه داوری بخش دوربین طلایی را به عهده داشت، جایزه فرانسوا شالیه را برای «آوازهای سرزمین مادری‌ام» دریافت كرد.

 

كیارستمی داوری بخش فیلم‌های كوتاه و سینه فوندانسیون را عهده‌دار بود. سمیرا مخملباف با فیلم «پنج عصر» در بخش مسابقه جشنواره كن 2003 حضور یافت و دو جایزه هیأت داوران و جایزه كلیسای جهانی را از آن خود ساخت.
جعفر پناهی با فیلم «طلای سرخ» جایزه هیأت داوران بخش نوعی نگاه را گرفت و پرویز شهبازی با «نفس عمیق» در بخش پانزده روز كارگردان‌ها و محمد حقیقت با «دو فرشته» در بخش هفته منتقدین سالی‌ موفقیت‌آمیز را برای سینمای ایران به ارمغان آوردند.

 

سال 2004 نیز چهار فیلم ایرانی را در جشنواره فیلم كن شاهد بود. عباس كیارستمی با فیلم «پنج» و «10 روی ده» در بخش رسمی، محسن امیر یوسفی با «خواب تلخ»، بهروز افخمی با «گاوخونی» در بخش پانزده روز كارگردان‌ها، حضور داشته كه امیر یوسفی تقدیرنامه هیأت داوری دوربین طلایی و جایزه نگاه جوان بخش پانزده روز كارگردان‌ها را دریافت كرد. در سال 2005، عباس كیارستمی ریاست هیأت داوری جایزه دوربین طلایی را به عهده داشت و نیكی كریمی با فیلم «یك شب» در بخش نوعی نگاه و محمد رسول‌اف با فیلم «جزیره آهنی» در بخش پانزده روز كارگردان‌ها حضور داشتند و خانه سینما نیز برای اولین‌ و آخرین‌بار در دهكده بین‌المللی جشنواره پاویون ایران را راه‌اندازی كرد. در سال 2006 هیچ فیلمی از ایران در جشنواره پذیرفته نشد اما مرجان ساتراپی نویسنده ایرانی مقیم فرانسه داور بخش نوعی نگاه و شهلا رستمی خبرنگار ایرانی رادیو فرانسه نیز از اعضای هیأت داوری فیپرشی جشنواره كن بودند.

در سال 2007 نیز سرانجام تنها فیلم سه دقیقه‌ای «گریه‌ها» ساخته عباس كیارستمی در یك مجموعه‌ی فیلم به مناسبت شصتمین دوره‌ی جشنواره كن به نمایش درآمد و نیكی كریمی نیز به عنوان داور بخش سینه‌فنداسیون و فیلم‌های كوتاه انتخاب شد.
مرجان ساتراپی فیلم «پرسپولیس» را به‌عنوان محصول فرانسه در بخش مسابقه و رامین بحرانی فیلم‌ساز ایرانی‌تبار مقیم آمریكا نیز فیلم «اوراقچی» را به‌عنوان محصول آمریكا در بخش پانزده روز كارگردان‌ها به نمایش درآوردند.
در سال 2008، «ترانه تنهایی تهران» ساخته سامان سالور به عنوان تنها فیلم ایرانی برای بخش پانزده روز كارگردان‌ها انتخاب شده است.»

 

در بخش پایانی گزارش محمد اطبایی كه دو سال قبل در اختیار ایسنا قرار گرفته است و به همین دلیل حضور ایران را تا سال 2008 در برمی‌گیرد آمده است: «سینما و سینماگران ایرانی از ابتدای حضور خود در جشنواره «كن» یعنی از سال 1961 تاكنون، 58 حضور در این رویداد داشته كه البته 6 فیلم ساخته كارگردان‌های ایرانی اما محصول كشورهای دیگر بوده است. 44 سینماگر ایرانی تاكنون در جشنواره كن حضور داشته كه عباس كیارستمی با 8 فیلم و محسن مخملباف با 5 فیلم بیشترین حضورها را داشته‌اند. هشت داوری و 16 جایزه نیز مجموعا برای سینماگران ایرانی در طول 46 سال حضور سینما و سینماگران ایران در جشنواره كن به دست آمده است.»
به گزارش خبرنگار ایسنا، در سال 2009 سال گذشته فیلم «بهمن قبادی» با نام «چه‌كسی از گربه‌های ایرانی خبر داره؟» به‌عنوان تنها نماینده سینمای ایران در بخش رسمی كن در بخش «نوعی نگاه» حضور داشت و فیلم سینمایی «زمزمه با باد» که نخستین فیلم بلند شهرام علیدی است در بخش مسابقه بخش هفته‌منتقدان شصت‌ودومین دوره جشنواره به نمایش درآمد.
و امسال با انتخاب فیلم «رونوشت برابر اصل» در بخش رسمی جشنواره‌ی كن، عباس كیارستمی برای نهمین‌بار در جشنواره‌ی فیلم كن حضور دارد.
تاكنون عباس كیارستمی و فیلم‌هایش حضورهای متفاوتی در جشنواره‌ی كن داشته‌اند كه مهم‌ترین حضور به سال 1997 برمی‌گردد كه عباس كیارستمی نخل طلای بهترین فیلم جشنواره كن را برای «طعم گیلاس» گرفت.

 

نگاهی به حضور سالهای گذشته عباس كیارستمی در جشنواره كن نشان می‌دهد كه او با فیلم «زندگی و دیگر هیچ» در بخش نوعی نگاه دو جایزه معتبر «جایزه روسلینی» و جایزه «بهترین فیلم بخش نوعی نگاه» را دریافت كرده است.
عباس كیارستمی در سال 1993 بر مسند داوری جشنواره كن نشست و سال‌بعد، فیلم «زیر درختان زیتون» را در بخش مسابقه كن به نمایش گذاشت.
در سال 2001 فیلم «ای بی سی آفریقا» در بخش خارج از مسابقه حضور داشت و در سال 2002، فیلم «ده» كیارستمی در بخش مسابقه به نمایش درآمد.
و سال بعد این هنرمند سرشناس ایرانی داوری بخش فیلم‌های كوتاه و سینه فوندانسیون را برعهده داشت وسال 2004 فیلم «پنج» را به كن ارایه كرد.
ریاست هیأت داوری جایزه دوربین طلایی و نمایش فیلم سه دقیقه‌ای «گریه‌ها» در سال 2007 در یك مجموعه‌ی فیلم به مناسبت شصتمین دوره‌ی جشنواره كن از جمله‌ حضورهای پررنگ عباس كیارستمی در جشنواره‌ی فیلم كن بوده است.
و امسال در سال 2010 «رونوشت برابر اصل» اولین اثر كیارستمی كه در خارج از ایران ساخته شده در بخش رسمی كن به نمایش درخواهد آمد.
ژولیت بینوش و ویلیام شیمل در این فیلم بازی كردند که در توسکانی ایتالیا فیلمبرداری شده است.

ادامه مطلب

لیلا اوتادی گران‌قیمت‌ترین بازیگر زن تاریخ سینمای ایران شد

هفته‌نامه خانواده سبز نوشت لیلا اوتادی که در سال 88 با بازی در 6 فیلم سینمایی عنوان پرکارترین بازیگر زن را به خود اختصاص داد.

این مجله نوشت: هنوز چند روز از آغاز سال جدید نگذشته است که اوتادی به طور همزمان مشغول بازی در دو فیلم سینمایی به نام های «پیتزا مخلوط» و «سورپرایز» است.

طبق خبرهای موثقی که به دست ما رسیده است اوتادی برای بازی در «پیتزا مخلوط» که حسین قاسمی جامی کارگردانی آن را برعهده دارد مبلغ 75 میلیون بابت 25 روز بازی دریافت کرده است که این امر موجب شد اوتادی لقب گرانقیمت‌ترین بازیگر زن سینمای ایران را به خود اختصاص دهد.

قرار بود در این فیلم الناز شاکردوست هم برای یکی از نقش‌های مکمل جلوی دوربین قرار بگیرد اما به خاطر عدم توافق مالی بین وی و تهیه کننده این همکاری شکل نگرفت.

اوتادی امسال با فیلم‌های «عروسک»، «پسر آدم دختر حوا»، «باغ قرمز»، «آدم کش»، «پیتزا مخلوط» و «سورپرایز» روزهای خوبی را برای گیشه‌های سینما رقم خواهد زد. به نظر می‌رسد در شرایطی که هدیه تهرانی این روزها حضور کم رنگی در سینما از خود به نمایش می‌گذارد و آخرین فیلم او یعنی «شبانه» هم نتوانست در اکران موفق ظاهر شود، می‌توان گفت سینمای ایران به ظهور سوپراستار جدید زن نیاز مبرم دارد و اوتادی نشان داده است که ویژگی‌های لازم برای سوپراستار شدن را دارد.

بد نیست در انتها به رقم دستمزد برخی دیگر از بازیگران زن سینمای ایران نیز اشاره‌ای داشته باشیم:

نیکی کریمی: 50 میلیون تومان برای بازی در فیلم «شکلات داغ»

مهناز افشار: 55 میلیون تومان برای بازی در فیلم «پوپک و مش ماشالله»

مهتاب کرامتی: 35 میلیون تومان برای بازی در فیلم «آدمکش»

نیوشا ضیغمی: 30 میلیون تومان برا بازی در فیلم «به سوی آفتاب»

ادامه مطلب

12 فیلم در سال 88 بالای یك میلیارد تومان فروختند

در این میان فروش 12 فیلم بالای یك میلیارد تومان و فروش ركورد شكن «اخراجی‌ها2» سینمای ایران را در زمینه فروش و اكران فیلم‌های سینمایی وارد مسیر تازه‌ای كرد، هرچند كه...

گزارش خانه سینما از فروش فیلم‌های سینمایی در سال 88  خانه سینما گزارش فروش 58 فیلم‌های سینمایی كه در سال 1388 اكران شدند را منتشر كرد. به گزارش خبرگزاری فارس، خانه سینما گزارشی از فروش فیلم‌های سینمایی در سال 1388 منتشر كرده كه در زیر می‌خوانیم: یكی از اتفاقات ویژه سینما در سال 1388 تعداد فیلم‌های سینمایی بود كه در این سال روی پرده رفت. در این میان فروش 12 فیلم بالای یك میلیارد تومان و فروش ركورد شكن «اخراجی‌ها2» سینمای ایران را در زمینه فروش و اكران فیلم‌های سینمایی وارد مسیر تازه‌ای كرد، هرچند كه همچنان تعداد زیادی فیلم در انتظار اكران هستند و در میان فیلم‌هایی كه امسال اكران شدند می‌توان نمونه‌هایی را یافت كه فروش آن‌ها حتی به 5 میلیون تومان نرسیده است. در سال 1388، 58 فیلم سینمایی اكران شد. تعداد سالن‌های سینما و شرایط اكران فیلم های سینمایی همواره رابطه نزدیك و تنگاتنگی با هم داشتند، به گونه‌ای كه بسیاری از كارشناسان فروش نسبتاً بالای فیلم‌های سینمایی را در سال 1388 به سه عامل راه‌اندازی پردیس‌های سینمایی و فعالیت این سالن‌های سینما در مناطق مختلف شهر تهران دیگری موفقیت شورای صنفی نمایش و دست آخر حمایت های سینما شهر در تامین كپی فیلم همزمان برای شهرستان‌ها مربوط می‌دانند. در حال حاضر بر اساس آماری كه از سوی موسسه سینماشهر اعلام شده است، 212 سالن سینمای فعال در ایران وجود دارد كه مجموع این سالن‌ها 131044 صندلی دارند. نكته قابل توجه اینكه تعداد سالن‌های موجود غیرفعال بیشتر از سالن‌های فعال است. 215 سالن غیرفعال سراسر ایران 106985 صندلی دارد و 6 سینمای نیمه‌فعال هم در ایران موجود است كه 3200 صندلی دارد.   * «اخراجی‌ها2» ابتدای سال 1388 سینماهای سراسر كشور شلوغ‌ترین مقطع فعالیت را پشت سر گذاشتند. اكران «اخراجی‌ها2» در حالی كه تبلیغات گسترده‌ای در مورد آن صورت گرفته بود در نوروز آغاز شد. «اخراجی‌ها2» پس از 79 روز اكران در 29 سینما به فروش 3 میلیارد و 800 میلیونی در تهران و 4 میلیارد و 700 میلیونی در شهرستان دست پیدا كرد كه مجموع فروش آن به 8 میلیارد و 500 میلیون تومان رسید. این فیلم با موضوع دفاع مقدس روایتی است كمدی از اسیر شدن تعدادی رزمنده جنگ تحمیلی ایران و عراق و قسمت دوم فیلم سینمایی «اخراجی‌ها» محسوب می‌شود.   * «دو خواهر» «دوخواهر» به كارگردانی محمد بانكی پس از 90 روز نمایش در 22 سینما، 1 میلیارد و 350 میلیون تومان در تهران و 1 میلیارد و 275 میلیون تومان در شهرستان‌ها و در مجموع 2 میلیارد و 625 میلیون تومان فروخت. بانكی در این فیلم از محمدرضا گلزار در دو نقش استفاده كرده است. این فیلم ماجرای مردی است كه با دو خواهر ارتباط برقرار می‌كند و دست آخر دست او برای این خواهرها رو می‌شود.   * «زندگی شیرین» «زندگی شیرین» به كارگردانی قدرت‌الله صلح‌میرزایی به مدت 62 روز در 24 سینما اكران شد و در نهایت 880 میلیون تومان در تهران و 1 میلیارد و 275 میلیون تومان در شهرستان‌ها و در مجموع 2 میلیارد و 625 میلیون تومان فروخت. صلح‌میرزایی در این فیلم به سبك كارهای چند سال اخیر خود با جواد رضویان كار كرده و داستان مرد خواننده‌ای را روایت می‌كند كه ورود برادر دوقلوی او به ایران دردسرهایی را برایش به وجود می‌آورد.   * «درباره الی...» «درباره الی...» به كارگردانی اصغر فرهادی یكی از فیلم‌های نوروزی سال 1388 بود كه اتفاقاتی غیر منتظره در جریان اكران فیلم زمان نمایش آن را به اواخر خرداد 1388 موكول كرد. برخی همین مساله را یكی از دلایل جدی بالا نرفتن مجموع فروش فیلم از 2 میلیارد تومان عنوان می‌كنند. «درباره الی...» بعد از 99 روز نمایش در 25 سالن 1 میلیارد و 200 میلیون تومان در تهران و 800 میلیون تومان در شهرستان ها و در نهایت 2 میلیارد تومان فروخت. فیلم تحسین شده اصغر فرهادی ماجرای سفر پرحاشیه و اتفاق چند دوست به صورت دسته جمعی به شمال كشور است؛ سفری كه اتفاقات غیر منتظرهای را پیش روی مسافران قرار می‌دهد.   * «پسر تهرونی» «پسر تهرونی» ساخته كاظم راست‌گفتار پس از 78 روز اكران در 25 سالن به فروش 950 میلیون تومان در تهران و 900 میلیون تومان در شهرستان ها و در مجموع 1 میلیارد و 850 میلیون تومان دست پیدا كرد. آنچه به عنوان خلاصه قصه فیلم منتشر شده عبارتست از: سروش تهرانی به تازگی از آمریكا برگشته و پدرش اصرار به ازدواج او دارد. اما سروش كه در گذشته 5 بار شكست عشقی خورده حاضر به ازدواج نیست.   * «خروس جنگی» «خروس جنگی» به كارگردانی مسعود اطیابی یكی دیگر از فیلم های میلیاردی سال 1388 است. این فیلم بعد از 95 روز نمایش در 21 سالن در تهران 920 میلیون تومان و در شهرستان 850 میلیون تومان و در مجموع 1 میلیارد و 780 میلیون تومان فروخت. مسعود اطیابی این فیلم را با بازی مریلا زارعی و رضا عطاران درباره زن و شوهری است كه تصمیم می‌گیرند مدتی جای‌شان را با هم عوض كنند، قرار گرفتن در جایگاه یكدیگر برای هر كدام ماجرایی را بوجود می‌آورد.   *«نیش زنبور» «نیش زنبور» به كارگردانی حمیدرضا صلاحمند در مدت 72 روز اكران در 25 سینما، 950 میلیون تومان در تهران، 800 میلیون تومان در شهرستان و در مجموع 1 میلیارد و 750 میلیون تومان فروخت. این فیلم درباره دو دوست از دو طبقه اقتصادی و اجتماعی متفاوت است كه روزگار خوبی را با یكدیگر گذرانده‌اند اما جریانی تازه ارتباط قدیمی‌آن‌ها را وارد فضای تازه‌ای می‌كند.   * «سوپراستار» نخستین رقم فروش میلیاردی در سینمای ایران به نام فیلمی‌از تهمینه میلانی ثبت شده است. «آتش بس» اولین فیلمی‌بود كه در تاریخ سینمای ایران فروش آن از مرز یك میلیارد تومان گذشت. این كارگردان سال 88 «سوپراستار» را در نوروز روی پرده داشت. فیلمی‌كه بعد از 79 روز اكران در 25 سینما در تهران 900 میلیون تومان و 700 میلیون در شهرستان‌ها و 1 میلیارد و 600 میلیون تومان در مجموع فروخت. این فیلم با بازی شهاب حسینی در نقش سوپراستار فیلم داستان یك بازیگر ستاره سینماست كه ورود دختری نوجوان به زندگی او، مسیر زندگی‌اش را تغییر می‌دهد.   * «بی‌پولی» «بی‌پولی» دومین فیلم سینمایی حمید نعمت‌الله، پس از 79 روز اكران در 25 سینما در تهران 800 میلیون تومان، در شهرستان‌ها 750 میلیون تومان و در مجموع 1 میلیارد و 550 میلیون تومان فروخت. این فیلم كمدی با بازی لیلا حاتمی‌و بهرام رادان در نقش‌های اصلی ماجرای زن و شوهری است كه در ابتدای زندگی تا مرز فقر پیش می‌روند.   * «كتاب قانون» «كتاب قانون» كه به عنوان اولین فیلم رفع توقیف شده در مدیریت جدید سینمایی روی پرده رفت و در تهران 950 میلیون تومان و در شهرستان‌ها 450 میلیون تومان و در مجموع 1 میلیارد و 500 میلیون تومان فروش داشت. این ساخته مازیار میری نگاهی انتقادی به دیدگاه برخی افراد در ایران به دین و دینداری دارد. فیلم ماجرای مسلمان شدن زنی مسیحی و حضور او در ایران به عنوان همسر مردی ایرانی است.   * «محاكمه در خیابان» «محاكمه در خیابان» كه به عنوان تازه‌ترین فیلم مسعود كیمیایی در 22 سالن به مدت 72 روز اكران شد و در تهران 600 میلیون تومان و در شهرستان‌ها 400 میلیون تومان و در مجموع 1 میلیارد تومان فروخت. این فروش بالاترین میزان فروش بر ای فیلم‌های مسعود كیمیایی در سال‌های اخیر محسوب می‌شود. این فیلم كیمیایی هم در مدح و ثنای رفاقت است. فیلمی‌با حضور پولاد كیمیایی در نقش اصلی كه ماجرای مطلع شدن دامادی را از خیانت همسرش ساعاتی قبل از برگزاری مراسم عروسی روایت می‌كند.   * «حلقه‌های ازدواج» «حلقه‌های ازدواج» به كارگردانی شاهین باباپور بعد از 47 روز نمایش در 19 سالن در تهران 550 میلیون تومان و در شهرستان‌ها 240 میلیون تومان و در مجموع 1 میلیارد تومان فروخت. آنچه در قالب خلاصه داستان این فیلم مطرح شده به این شرح است: "فیلم داستان جوانی به نام حمید است كه در یك شركت بزرگ كار می‌كند. در شركت اتفاق‌هایی می‌افتد كه موقعیت شغلی و زندگی خانوادگی او را به خطر می‌اندازد. پرونده فیلم های میلیاردی سال 1388 با 12 فیلمی‌كه از آنان نام برده شد، به پایان رسید و باقی فیلم‌های اكران شده از رسیدن به فروش میلیاردی بازماندند.   * «كیش و مات» «كیش و مات» ساخته جمشید حیدری و با فضای كمدی پس از 46 روز اكران در 21 سینما در تهران 530 میلیون تومان و در شهرستان‌ها 450 میلیون تومان و در مجموع 980 میلیون تومان فروخت. این فیلم داستان جوانی به نام بهروز است كه دست به هر كاری می‌زند شكست می‌خورد و دست به خودكشی می‌زند اما نجات پیدا می‌كند و این شروعی تازه برای او است.   * «آقای هفت رنگ» «آقای هفت رنگ» ساخته شهرام شاه‌حسینی برخلاف انتظارات سازندگان به فروش میلیاردی دست پیدا نكرد و بعد از 49 روز نمایش در 23 سالن در تهران 390 میلیون تومان و در شهرستان‌ها 375 میلیون تومان و در مجموع 765 میلیون تومان فروخت. داستان فیلم به این شرح است: مردی كه به قصد دزدی وارد خانه‌ای می‌شود، به طور اتفاقی به دومین ازدواج پنهان یكی از مسئولین شورای محل پی می‌برد.   * «دختر میلیونر» «دختر میلیونر» ساخته اكبر خامین به مدت 54 روز در 14 سینما در تهران اكران شد و فروش تهران آن به 385 میلیون تومان و فروش شهرستان‌ها به 250 میلیون تومان و در مجموع 635 میلیون تومان فروخت.   * «دلخون» «دلخون» به كارگردانی محمدرضا رحمانی 46 روز در 16 سالن اكران و در تهران 300 میلیون تومان و در شهرستان‌ها 290 میلیون تومان و در مجموع 590 میلیون تومان فروخت. در خلاصه داستان دلخون آمده است: عماد كه همسرش را به قتل رسانده منتظر اجرای حكم اعدام است، اما با ورود وكیل تسخیری و پیشنهاد غافلگیركننده او مسیر داستان تغییر پیدا می‌كند.   * «هر شب تنهایی» «هر شب تنهایی» ساخته رسول صدرعاملی هم با همین میزان فروش كل از پرده سینماهای تهران و شهرستان پایین آمد. این فیلم كه به مدت 48 روز در 10 سینما روی پرده بود در تهران 400 و در شهرستان‌ها 190 میلیون تومان فروش داشت. این فیلم صدرعاملی یكی از سه فیلم این كارگردان درباره زائران امام رضا(ع) است. فیلم با بازی لیلا حاتمی‌و حامد بهداد ماجرای سفر زن و شوهری به مشهد است.   * «پستچی سه بار در نمی‌زند» «پستچی سه بار در نمی‌زند» به كارگردانی حسن فتحی پس از 45 روز نمایش در 20 سالن در تهران 400 میلیون و در شهرستان‌ها 180 میلیون و در مجموع 580 میلیون تومان فروخت. این فیلم در فضای وحشت سه دوره از تاریخی را به تصویر می‌كشد و روابط افراد را در این دوره‌ها مورد توجه قرار می‌دهد.   * «چشمك» «چشمك» به كارگردانی جهانگیر جهانگیری طی 39 روز اكران در 21 سینما در تهران 300 میلیون تومان و در شهرستان‌ها 250 میلیون تومان و در مجموع 550 میلیون تومان فروخت. این فیلم ماجرای هستی با بازی افسانه بایگان به عنوان زنی مرفه است كه با توجه به مشكلات خانوادگی از همسرش جدا شده و این جدایی او را در مسیر دشواری قرار می‌دهد.   * «وقتی همه خوابیم» «وقتی همه خوابیم» به كارگردانی بهرام بیضایی در نوروز 1388 اكران شد و پس از 80 روز اكران در 18 سینما در تهران 330 میلیون و در شهرستان‌ها 170 میلیون و در مجموع 500 میلیون تومان فروخت. این فیلم بعد از فیلمنامه‌های متعدد بهرام بیضایی در فضای فیلم در فیلم نخستین كار او در این فضا است كه برخی مسائل پشت پرده سینما را به بهانه زندگی یكی از بازیگران اصلی فیلم روایت می‌كند.   * «بیست» «بیست» سومین فیلم سینمایی عبدالرضا كاهانی كه آن هم جزو فیلم‌های اكران نوروزی بود، به عنوان اولین فیلم این كارگردان كه سپیدی پرده اكران عمومی‌را به خود دید، در 61 روز اكران در 17 سینما در تهران 260 میلیون تومان و در شهرستان‌ها 150 میلیون تومان و درمجموع 410 میلیون تومان فروخت. این فیلم پربازیگر داستان كاركنان رستورانی است كه برای نجاب رستوران از تعطیلی باید در مدت 20 روز همه تلاش خود را انجام دهند.   * «امشب شب مهتابه» «امشب شب مهتابه» به كارگردانی محمدهادی كریمی، پس از 95 روز اكران در 21 سینما، در تهران 250 میلیون تومان و در شهرستان‌ها 170 میلیون تومان و در مجموع 220 میلیون تومان فروخت. این فیلم با بازی مهناز افشار داستان زن و شوهری است كه شوهر به دلیل ابتلا به سرطان در آستانه مرگ است و حالا پیش از مرگ بازگشت به سرزمین قدیمی‌بهانه‌ای است برای مرور گذشته این فرد.   * «پاتو زمین نذار» «پاتو زمین نذار» ساخته ایرج قادری طی 42 روز و در 14 سالن در تهران 135 میلیون و در شهرستان‌ها 150 میلیون تومان و در مجموع 285 میلیون تومان فروخت. این فیلم داستان مردی است كه از قدرت و وضعیت مالی خوبی برخوردار است اما اتفاقی برای او رخ می‌دهد كه زندگی او دچار تغییر می‌شود.   * «حریم» «حریم» به كارگردانی رضا خطیبی طی 38 روز در 14 سالن اكران شد. این فیلم كه در ژانر وحشت معرفی شده و برای تماشاگران آن رده سنی تعیین شد، در تهران 170 میلیون تومان و در شهرستان‌ها 100 میلیون تومان و در مجموع 270 میلیون تومان فروخت. این فیلم با بازی حمید فرخ‌نژاد داستان یك روستا است كه در تصرف اشباح قرار دارد تا از میراث روستا حمایت كنند. * «تردید» «تردید» دومین فیلم واروژ كریم‌مسیحی كه بعد از نزدیك به 20 سال از ساخت فیلم اول این كارگردان تولید شد، در 55 روز نمایش در 13 سالن سینما در تهران 225 میلیون تومان و در شهرستان‌ها 40 میلیون تومان و در مجموع 265 میلیون تومان فروخت. واروژ كریم‌مسیحی این فیلم را بر اساس اقتباسی از هملت ساخت. فیلم داستان پسری است كه به راز مرگ پدر خود پی می‌برد. * «خاك آشنا» «خاك آشنا» به كارگردانی بهمن فرمان‌آرا كه بالاخره بعد از حرف و حدیث‌های بسیار و حذفیات متعدد فیلم امكان نمایش عمومی‌به دست آورد، در 46 روز نمایش در 8 سینما، 150 میلیون تومان در تهران و 30 میلیون تومان در شهرستان‌ها و 180 میلیون تومان در كل فروش داشت. فیلم فرمان‌آرا حكایتی است از زندگی نویسنده‌ای كه مدت‌ها است گوشه‌نشینی اختیار كرده است.   * «شبانه» «شبانه» ساخته مشترك كیوان علی‌محمدی و امید بنكدار، كه از سال 1384 انتظار نمایش عمومی‌را می‌كشید بالاخره به عنوان فیلمی‌كه تصویر هدیه تهرانی را بعد از مدت‌ها روی پرده سینما منعكس می‌كند، توانست از فروش‌های بسیار اندك رهایی یابد. این فیلم پس از 26 روز اكران در 12 سالن در تهران 100 میلیون، در شهرستان‌ها 70 میلیون و در مجموع 170 میلیون تومان فروخت. شبانه روایتی است از حضور چند دوست در یك مهمانی و اتفاقاتی كه در ذهن شخصیت‌های داستان شكل می‌گیرد.   * «كلبه» «كلبه» به كارگردانی جواد افشار در تهران و شهرستان‌ها 60 میلیون تومان و در مجموع 120 میلیون تومان فروخت. این فیلم افشار سفر چهار دوست را به شمال كشور و اتفاقاتی كه برای آنان در جریان این سفر رخ می‌دهد را روایت می‌كند.   * «تردست» «تردست» ساخته محمدعلی سجادی پس از 28 روز نمایش در 20 سالن سینما 65 میلیون تومان در تهران، 45 میلیون تومان در شهرستان‌ها و در نهایت 110 میلیون تومان فروخت. فیلمی‌كه بعد از مدت‌ها توقیف بالاخره امكان نمایش عمومی‌را به دست آورد. بازگشت روح مادر پسری به زندگی او، پسر را در برخورد با مسائل زندگی در شرایط تازه‌ای قرار می‌دهد.   * «تاكسی نارنجی» «تاكسی نارنجی» به كارگردانی ابراهیم وحیدزاده بعد از 28 روز اكران در 19 سالن در تهران 75 میلیون تومان و در شهرستان‌ها 35 میلیون تومان و در مجموع 110 میلیون تومان فروخت. آزیتا حاجیان در این فیلم در نقش راننده تاكسی زنی ظاهر شده كه در جزیره كیش كار رانندگی انجام می‌دهد.   * «هرچی تو بخوای» «هرچی تو بخوای» به كارگردانی محمد متوسلانی بعد از 49 روز اكران در 14 سالن سینما در تهران 70، در شهرستان‌ها 35 و در مجموع 105 میلیون تومان فروخت. * «خواب لیلا» «خواب لیلا» هم مدت‌ها انتظار اكران را كشید تا اینكه فرصت نمایش در 15 سالن را به مدت 23 روز به دست آورد. این فیلم در تهران 70 میلیون و در شهرستان‌ها 30 میلیون و در مجموع 100 میلیون تومان فروخت. این فیلم در ژانر وحشت است و داستان مواجه دختری با بازی لیلا زارع را با موجودی خیالی روایت می‌كند.   * «شكار روباه» «شكار روباه» ساخته مجید جوانمرد در 23 روز و در 10 سالن سینما در تهران 45 میلیون تومان و در شهرستان‌ها 50 میلیون تومان و در مجموع 95 میلیون تومان فروخت.   * «صداها» «صداها» ساخته فرزاد موتمن كه درجریان اكران، سرو صدایی داشت طی 27 روز و با در اختیار داشتن 4 سالن در تهران 65 میلیون تومان و در شهرستان‌ها 25 میلیون تومان و در مجموع 90 میلیون تومان فروخت. صداها داستان قتلی است كه در ساختمانی سه طبقه اتفاق می‌افتد و هر یك از ساكنین را به نوعی درگیر می‌كند.   * «18-» «18-» در 23 روز نمایش در 9 سالن سینما در تهران 40 میلیون و در شهرستان‌ها 50 میلیون و در مجموع 90 میلیون تومان فروخت.   * «محافظ» «محافظ» ساخته محمدجواد كاسه‌ساز در گروه فرهنگی روی پرده رفت و در 10 روز اكران در 11 سینما در تهران 25 میلیون تومان و در شهرستان‌ها 40 میلیون تومان و در مجموع 65 میلیون تومان فروخت.   * «پنجمین سوار سرنوشت» «پنجمین سوار سرنوشت» به كارگردانی سعید مطلبی بعد از 30 سال توقیف در 3 سالن سینما روی پرده رفت و در تهران 20 میلیون تومان و در شهرستان‌ها 40 میلیون تومان و در مجموع 60 میلیون تومان فروخت.   * «تنها دوبار زندگی می‌كنیم» «تنها دوبار زندگی می‌كنیم» به كارگردانی بهنام بهزادی كه بعد از دو سه سالی فرصت نمایش به دست آورد، بعد از 36 روز اكران در 6 سالن در تهران 45 میلیون تومان، در شهرستان‌ها 15 میلیون تومان و در مجموع 60 میلیون تومان فروخت. این فیلم ماجرای مردی است كه در آستانه خودكشی می‌خواهد تسویه حساب‌هایی انجام دهد اما ورود دختری جوان به زندگی این مرد، مسیر او را تغییر می‌دهد. * «ماجراهای اینترنتی» «ماجراهای اینترنتی» به كارگردانی حسین قناعت در تهران 30 میلیون، در شهرستان‌ها 20 میلیون و در مجموع 50 میلیون تومان فروخت. این فیلم با بازی بهاره رهنما داستان حضور معلمی‌جوان را در یكی از روستاهای شمال كشور و ارتباط او با دانش‌آموزانش را روایت می‌كند. * «شوریده» «شوریده» ساخته محمدعلی سجادی پس از 20 روز نمایش در 9 سالن در تهران 25 میلیون تومان و در شهرستان‌ها 25 میلیون تومان و در مجموع 50 میلیون تومان فروخت.   * «تهران انار ندارد» مستند «تهران انار ندارد» به كارگردانی مسعود بخشی كه فقط در تهران روی پرده رفت، 35 میلیون تومان فروخت و اتفاق تازه‌ای را در زمینه اكران فیلم‌های مستند رقم زد. این فیلم تهران را به لحاظ تاریخی در صد سال گذشته مورد توجه قرار می‌دهد. * «حیران» «حیران» به كارگردانی شالیزه عارف‌پور طی 18 روز اكران در دو سینما در تهران 25 میلیون تومان و در شهرستان 10 میلیون تومان و در مجموع 35 میلیون تومان فروخت.   * «آخرین ملكه زمین» «آخرین ملكه زمین» به كارگردانی محمدرضا عرب بعد از سه سال رنگ پرده به خود دید و در مدت 40 روز اكران در 5 سینما در تهران 20 میلیون تومان و در شهرستان‌ها 10 میلیون تومان و در مجموع 30 میلیون تومان فروخت.   * «چهره به چهره» «چهره به چهره» به كارگردانی علی ژكان هم در تهران 10 میلیون تومان و در شهرستان‌ها 20 میلیون تومان و در مجموع 30 میلیون تومان فروخت. این فیلم به مدت 36 روز در 12 سینما اكران شد. این فیلم حكایتی است از زندگی دوگانه یك مرد در دو موقعیت متفاوت. * «استشهادی برای خدا» «استشهادی برای خدا» ساخته علیرضا امینی در 35 روز نمایش و با در اختیار داشتن 6 سالن سینما در تهران 18 میلیون تومان و در شهرستان‌ها 12 میلیون تومان و در مجموع 30 میلیون تومان فروخت. سوزن‌بانی در آستانه مرگ به روستای قدیمی‌بازمی‌گردد تا از همه حلالیت بگیرد اما یافتن همسر قدیمی‌اش برای حلالیت گرفتن كار او را دشوار می‌كند.   * «ماه‌وش» «ماه‌وش» به كارگردانی محمد درمنش طی 27 روز اكران در 15 سالن سینما در تهران 22 میلیون تومان و در شهرستان‌ها 8 میلیون تومان و در مجموع 30 میلیون تومان فروخت. بازگشت خواننده‌ای قدیمی‌به ایران بعد از انقلاب اسلامی‌و نمایش تحولات كشور در این مدت قصه اصلی فیلم است.   * «پنالتی» «پنالتی» به كارگردانی انسیه شاه‌حسینی طی 25 روز اكران در 6 سالن در تهران و شهرستان‌ها 15 میلیون تومان و در مجموع 30 میلیون تومان فروخت. این فیلم داستان مردمان آبادان است كه برای گرفتن خانه از شركت نفت تیم فوتبالی تشكیل می‌دهند.   * «كینه2» «كینه2» كه در جریان اكران فیلم‌های خارجی فقط در تهران اكران شد، 27 میلیون تومان فروخت.   * «شاعر زباله‌ها» «شاعر زباله‌ها» به كارگردانی محمد احمدی كه اكران آن تا روزهای پایانی سال 88 ادامه داشت، در تهران 20 میلیون و در شهرستان‌ها 5 میلیون تومان و در مجموع 25 میلیون تومان فروخت.   * «در میان ابرها» «در میان ابرها» به كارگردانی روح‌الله حجازی در تهران 13 میلیون تومان و در شهرستان‌ها 7 میلیون تومان و در مجموع 20 مییلیون تومان فروخت.   * «به كبودی یاس» «به كبودی یاس» به كارگردانی جواد اردكانی پس از 14 روز نمایش در 5 سالن در تهران 8 میلیون و در شهرستان‌ها 7 میلیون تومان و در مجموع 15 میلیون تومان فروخت.   * «شب حورا» «شب حورا» به كارگردانی شهاب ملت‌خواه در تهران 8 میلیون، در شهرستا‌ن‌ها 7 میلیون و در مجموع 15 میلیون تومان فروخت.   * «خانه روشن» «خانه روشن» به كارگردانی وحید موساییان فقط در تهران اكران شد و 12 میلیون تومان فروخت.   * «آن سوی رودخانه» «آن سوی رودخانه» ساخته عباس احمدی مطلق در تهران اكران شد و سه و نیم میلیون تومان فروخت.   * «دره اله»، «سینه سرخ» و «گوآنتانامو» «دره اله» در شهر تهران 2.5 میلیون تومان، «سینه سرخ» به كارگردانی پرویز شیخ‌طادی در تهران 1.5 میلیون تومان و «گوآنتانامو» در شهرتهران 4 میلیون تومان فروخت.

ادامه مطلب

عكس یادگاری با سینمای 88!

زنده رود نام برنامه‌ای بود با اجرای رشیدپور نیمه‌تمام ماند. رشیدپور خیلی بدشانس بود. چون درست در برنامه‌ای كه خودش تمام خط قرمز‌ها را رعایت كرد، یكی از مهمانان برنامه (مهراوه شریفی‌نیا) به جاده خاكی زد و ...

همیشه آخر سال كه می‌رسد همه یاد حساب و كتاب می‌افتند. بررسی دقیق مسیری كه سینمای ما در سال گذشته طی كرده در این فرصت كوتاه ممكن نیست. فعلا فقط می‌توانیم چند فیلم و بازیگر شاخص را از لابلای اتفاقات سال 88 بیرون بكشیم و در كنارشان عكس یادگاری بگیریم. تا چند روز دیگر آخرین برگ‌های سینمای 88 ورق می‌خورد و پرونده‌اش بسته می‌شود. امیدواریم در سال جدید تنور گیشه‌های سینمای ایران داغ و بازار فیلم ساختن و فیلم دیدن همچنان پررونق و پرمشتری باشد. عزرائیل: پولسازترین نقش بازیگری كه در سه روز 90 میلیون تومان دربیاورد، در 365 روز حتما پولش از پارو هم بالا می‌زند. یك حساب سرانگشتی كه بكنید می‌فهمید او چند روزه می‌تواند صاحب یك خانه لوكس شود. در سال 88 سرانجام طلسم ممنوع‌التصویری گلزار شكسته شد و طرفداران دو آتشه این سوپراستار چشمشان به جمال او روشن شد. حاج آقای زم علت پرداخت دستمزد 90میلیونی را هم تشریح كرد. علت اصلی این بوده كه مرگ زیبا و جذاب به نظر برسد كه سوپراستار سینمای ایران بابت بازی در هر سكانس 15 میلیون و بابت هر دیالوگی كه گفته هفت، هشت میلیون تومان دریافت كرده است و حتما می‌دانید كسی جز گلزار(عزراییل نود میلیون تومانی) نمی‌تواند از عهده این مسوولیت برآید! او این 90 میلیون را برای بازی در نقش عزراییل گرفت. یعنی نقشی كه هفت هشت كلمه بیشتر حرف نمی‌زد. پیش‌بینی می‌شود او سال آینده برای نقش آدم‌های پرحرف چند میلیارد تومان درخواست كند. تهیه‌كننده‌هایی كه با او كار می‌كنند حتما باید دسته چك همراه داشته باشند چون اگر قرار باشد نقدی حساب كنند باید وانت بفرستند تا اسكناس‌ها را خدمت آقای سوپر استار بیاورد! عاشقانه‌ترین فیلم ؛ به رنگ ارغوان (ابراهیم حاتمی‌كیا) می‌توانیم مسائل حاشیه‌ای فیلم را فراموش كنیم و از پیگیری ماجرای عاشقانه‌اش لذت ببریم. اصلا فراموش كنیم كه وزارت اطلاعات یك زمانی با اكران این فیلم مخالفت كرده و فیلم به خاطر مسائل سیاسی چندین سال توقیف بوده. ما با یك مامور وظیفه‌شناس مواجهیم كه در دوراهی عقل و دل‌گیر كرده. دلش می‌گوید دل ببند و بمان و عقلش می‌گوید كارت را انجام بده و برو. او مسیر عجیب‌تری را انتخاب می‌كند. می‌رود اما دوری را تاب نمی‌آورد و برمی‌گردد. روابط عاشقانه تصویر شده در این فیلم در مقایسه با سایر فیلم‌های حاتمی‌كیا حال و هوای دیگری دارد. در فیلم‌های او عشق بین زن و همسر (آژانس شیشه‌ای)، خواهر و برادر (از كرخه تا راین)، پدر و دختر (به نام پدر) و... را دیده بودیم. اما این یكی با همه آنها فرق داشت. خوش‌شانس‌ترین بازیگر؛ مصطفی زمانی كسی كه حتی یك دقیقه بازی در هیچ فیلم و سریالی را در كارنامه‌اش نداشت به یك باره هزاران دقیقه بازی كرد و چهره شد. عكسش رفت روی جلد مجله‌ها و انواع محصولاتش اعم از سررسید، دفتر، پیراهن و... به بازار آمد. بعد هم زد توی كار سینما و شد یكی از پركارترین بازیگران امسال جشنواره. مصطفی زمانی الان یك چهره مشهور بین‌المللی است. چون می‌دانید كه سریالش را در كشورهای دیگر هم نمایش می‌دهند. یك بخش دیگر خوش‌شانسی‌اش هم این بود كه نقش یك پیامبر محبوب و دوست داشتنی یعنی حضرت یوسف(ع)‌ را بازی كرد. خوش شانسی از این بیشتر؟ او با سه فیلم ‌كیفر‌ (‌حسن فتحی)،‌ ‌آل (بهرام بهرامیان)‌ و بدرود بغداد‌ (مهدی نادری)‌ یكی از پركارترین بازیگران جشنواره امسال بود. هر سه فیلم او در بخش مسابقه حضور داشتند اما او برای هیچكدام از این فیلم‌ها نامزد دریافت جایزه نشد. تاثیرگذارترین فیلم ؛درباره الی (اصغر فرهادی) كاش می‌توانستیم الی را پیدا كنیم و از او چند سوال كوچك بپرسیم. بپرسیم نامزدش را دوست داشت یا نه؟ وقتی بادبادكش را رها كرد و دل به دریا زد چه حسی داشت؟ برای نجات كودك رفته بود یا می‌خواست خودش را به امواج خروشان بسپارد؟ اصلا اسم واقعی‌اش چه بود؟ الهه یا المیرا یا الناز یا... علیرضا (نامزد الی) وقتی با سپیده حرف می‌زد، به او می‌گفت: فقط یك كلمه بگو. آره یا نه؟ ما هم دوست داریم در حد همین یك كلمه جواب‌های الی را بشنویم. اما چه فایده كه آن جنازه بی‌روح خوابیده در سردخانه نمی‌تواند جواب هیچ كدام از سوال‌هایمان را بدهد. نزدیك به یك سال از اكران درباره الی‌ گذشته اما هنوز داریم به جزییاتش فكر می‌كنیم. راستی به نظر شما آن آدم‌های بحران زده می‌توانند خودروی در گل‌گیر كرده سكانس آخر را حركت بدهند؟ درباره الی حدود یك میلیارد و دویست میلیون تومان فروخت و در جدول گیشه پس از اخراجی‌ها 2 و خروس جنگی به مقام سوم دست یافت. این فیلم در سال گذشته افتخارات زیادی برای سینمای ایران كسب كرد. فیلمی كه جایزه خرس نقره‌ای جشنواره برلین و بهترین فیلم بلند داستانی در جشنواره فیلم «تریبیكا» و چند جایزه ریز و درشت دیگر گرفته را نباید با دیگر فیلم‌های رایج و معمولی سینمای ایران مقایسه كرد. كم‌فروش‌ترین فیلم؛ در میان ابرها بر اساس آمار و ارقامی كه سایت بنیاد سینمایی فارابی اعلام كرده فیلم «در میان ابرها» با فروش 38 میلیون ریالی كم‌فروش‌ترین فیلم امسال بوده است. این فیلم در پایین‌ترین نقطه جدول گیشه 88 قرار می‌گیرد. نكته جالب این كه این فیلم از یك بازیگر ستاره به نام الناز شاكردوست هم بهره گرفته است. در میان ابرها داستان دلدادگی پسری ایرانی به دختری عراقی در یك روستای مرزی است. از دیگر فیلم‌های پایین جدولی می‌توان خانه روشن (60 میلیون ریال)، چهره به چهره (65 میلیون ریال) استشهادی برای خدا (97 میلیون ریال) را نام برد. البته باید به این نكته اشاره كرد كه این فیلم‌ها شرایط عادلانه‌ای برای اكران نداشته‌اند و پس از گذشت نزدیك به یك ماه از پرده پایین كشیده شده‌اند. در حالی كه فیلم‌های پرفروش مثل اخراجی‌ها و سوپراستار و. . . حدود 3 ماه روی پرده‌ها جاخوش كرده‌اند. تلخ‌ترین فیلم؛ صد سال به این سال‌ها «صد سال به این سال‌ها» یعنی تحمل اوج فلاكت و مصیبت برای یك زن. هر چه داستان جلوتر می‌رود، فضای تلخ و تیره و تار آن پر رنگ‌تر می‌شود. به تدریج لبخند از لبان قهرمان اصلی داستان حذف می‌شود و جای آن را بغض و آه و حسرت می‌گیرد. فیلم زندگی «ایران» را در مقاطع مختلف همچون انقلاب، دفاع مقدس و اصلاحات مورد بررسی قرار می‌دهد. بازی فاطمه معتمدآریا در سكانسی كه خبر شهید شدن پسرش را به او می‌دهند خیره‌كننده است. همرزم پسرش بغض كرده و تنهایی دم در ایستاده. هیچ دیالوگی بین آنها رد و بدل نمی‌شود. ایران به چشم‌های او كه نگاه می‌كند همه چیز را می‌فهمد. به داخل خانه می‌رود و حوله پسر شهیدش را بو می‌كند و فریاد می‌زند: پسرم، امیدم. . . در بین فیلم‌های تلخ سال 88 می‌توان به فیلم‌های «هیچ» و «هفت دقیقه تا پاییز» هم اشاره كرد. اما «صد سال به این سال‌ها» از همه تلخ‌تر و سیاه‌تر بود.   پرخرج‌ترین فیلم؛ ملك سلیمان (شهریار بحرانی) سال گذشته سینماگران برای ساخت فیلم‌های گران و پرهزینه و به اصطلاح بیگ پروداكشن با هم كورس گذاشتند. تهیه‌كننده فیلم ملك سلیمان خودش در یك اقدام شفاف سازانه! پرده از یك واقعیت برداشت و گفت:‌ واقعیت این است كه 5 میلیارد تومان برای ساخت این فیلم هزینه شده است. ملك سلیمان پرخرج ترین فیلم جشنواره امسال بود.از آن طرف در روزهای پایانی سال مجید مجیدی نشان داد كه می‌خواهد ركورد ملك سلیمان‌ را بشكند. خبر اعلام شده از این قرار بود: «مجید مجیدی، كارگردان سینمای ایران قصد دارد فیلم حماسی تاریخی درباره حضرت محمد (ص) را با هزینه 30 میلیون دلاری بسازد كه پرهزینه‌ترین و بلندپروازترین پروژه سینمای ایران خواهد بود كه خارج از كشور ساخته می‌شود.» با توجه به این كه هنوز فیلم مجیدی مجیدی ساخته نشده باید ملك سلیمان را پرخرج‌ترین فیلم سال 88 بدانیم. بد شانس‌ترین بازیگر؛ حمید فرخ‌نژاد انگار قرار نیست كبوتر شانس روی شانه‌های فرخ‌نژاد بنشیند. او امسال هم سیمرغ نگرفت، اما بیشتر از هر بازیگر دیگری در مدت 10 روزه جشنواره نامش برده شد و مورد تشویق قرار گرفت. لحظه‌ای كه علی معلم مجری مراسم اختتامیه امسال جشنواره فیلم فجر اسامی نامزدها را اعلام می‌كرد،‌ حضار سالن برج میلاد یك پارچه نام «فرخ‌نژاد» را فریاد می‌زدند. حتی خبرنگاران و عكاسانی كه آن روز به داخل سالن راه نیافته بودند، نامه‌ای را به او دادند كه وقتی می‌رود بالای سن بخواندش. یعنی همه اینقدر از جایزه بردن این بازیگر مطمئن بودند. اما آن اتفاقی كه همه منتظرش بودند نیفتاد. حمید فرخ‌نژاد با هفت فیلم پركارترین بازیگر جشنواره امسال بود. سه تا از فیلم‌هایش در بخش مسابقه حضور داشت. یعنی فیلم‌های «به رنگ ارغوان»، «شب واقعه» و «بیداری رویاها» كه در نهایت به بخش مسابقه راه یافتند. ضعیف‌ترین فیلم ؛زم‌هریر آش «زم‌هریر» آنقدر شور بود كه صدای همه را در آورد. منتقدان و خبرنگاران از كارگردان فیلم خواستند بابت این كه وقتشان را تلف كرده از آنها عذرخواهی كند. تهیه‌كننده و چند نفر از بازیگران فیلم در جلسه مطبوعاتی‌اش حاضر نشدند روی سن بروند و از فیلم دفاع كنند. جواد شمقدری معاون سینمایی وزیر ارشاد هم درباره فیلم گفت: «زم‌هریر» به دلیل توهین به دفاع مقدس هیچ‌وقت به اكران عمومی نمی‌رسد. زم‌هریر یكی از موضوعاتی بود كه باعث اتحاد خبرنگاران با گرایش‌های مختلف سیاسی شد. بیشتر منتقدان در این كه زمهریر بدترین فیلم سال است، اتفاق نظر داشتند. البته برخی‌ها هم بودند كه می‌گفتند فیلم‌های ضعیف دیگری هم ساخته شده‌اند و بر خلاف زمهریر اینقدر دیده نشده‌اند. شادترین فیلم: تهران روزهای آشنایی (داریوش مهرجویی) اپیزود اول فیلم طهران تهران قرار است نمایانگر زیبایی‌های كلانشهر تهران باشد. اگر دقت كرده باشید در تیتراژ هم نام عوامل این اپیزود با فونت سفید نوشته شده و نام عوامل اپیزود دوم با قلم سیاه. وقتی قرار باشد محصول نهایی كار شاد و سرخوشانه از آب دربیاید،‌ بهترین گزینه برای اجرای این ماموریت داریوش مهرجویی است. یك نكته عجیب: فیلمی را به عنوان شادترین فیلم سال انتخاب كرده‌ایم كه در سكانس آغازینش سقف خانه بر روی سفره هفت‌سین آوار می‌شود و بلایی آسمانی شادی‌های زمینی یك خانواده فقیر را خراب می‌كند. ولی انگار پدر خانواده به این اشعار قدیمی كه «زده‌ام فالی و فریادرسی می‌آید» و «برخیز و مخور غم جهان گذران» خیلی اعتقاد دارد. او پس از این اتفاق غم‌انگیز، زن و بچه‌اش را برمی‌دارد و دور شهر می‌گرداند. این طوری هم به خودشان خیلی خوش می‌گذرد هم به ما كه در سالن تاریك داریم آنها را تماشا می‌كنیم. در یك سفر دو ساعته لذت بخش می‌توانیم دور تهران بگردیم و ازدیدن زیبایی‌هایش لذت ببریم. فیلم به یادمان می‌آورد كه در دل این شهر گنجینه‌هایی خوابیده كه ما خودمان را از دیدنش محروم كرده‌ایم. كارگردان دعوتمان می‌كند به بازبینی این گنج‌های نهان. به یادمان می‌آورد كه اگر هویت این شهر را نشناسیم خودمان را از چشیدن چه لذت‌هایی محروم كرده‌ایم. آوازهای شاد پیرمرد و پیرزن‌ها را بگذارید كنار این جمله بامزه پدر كه به خانواده‌اش می‌گوید: ببینید چه جای خوبی آوردمتون! پاداش این همه خوشبینی خانه لوكس و شیكی است كه به كمك همان سالخوردگان به اعضای خانواده تقدیم می‌شود. متفاوت‌ترین بازی امین حیایی امین حیایی پس از این كه ده‌ها بار در نقش جوان‌های آس و پاس و بی خیال و شیرین عقل و... بازی كرد، سرانجام پوست انداخت و در یك فیلم جدی و غیر كمدی ایفای نقشی جدی را پذیرفت. هنگامه قاضیانی در جلسه مطبوعاتی فیلم بیداری رویاها می‌گفت از همان روز اول مهم‌ترین ابهامم این بود كه جلوی یك امین حیایی متفاوت چطور باید بازی كنم. عادت كرده‌ایم كه امین حیایی را در نقش آدم‌های شیرین و بامزه ببینیم. اما او امسال ثابت كرد كه نقش‌های جدی و عبوس را هم خوب می‌تواند بازی كند. البته او تا به حال چندین بار در فیلم‌های جدی بازی كرده. مثل فیلم شب كه یك محصول دینی و معنوی بود. اما در همان جا هم لایه‌های طنز نقش را پررنگ می‌كرد و بامزه‌پرانی‌هایش خاطره كلیشه ثابت امین حیایی را برایمان زنده می‌كرد. اما داستان بیداری رویاها‌ با بقیه فیلم‌هایش متفاوت بود. او در طول نود دقیقه زمان فیلم حتی یك بار هم لبخند نزد. به جایش تا می‌توانست داد و فریاد كرد و به خاطر این كه قرار است همسرش را از دست بدهد غصه خورد. مودب‌ترین مجری محمد صالح‌علاصالح‌علا در برنامه «دو قدم مانده به صبح» وقتی روبه‌روی دوربین می‌نشیند انگار می‌خواهد صمیمانه‌ترین احساساتش را به نزدیك‌ترین فرد زندگی‌اش تقدیم كند. او دوست دارد همیشه دست به سینه روبه‌روی یكان یكان مخاطبان عزیز بنشیند. اما چون باید كاغذی در دست بگیرد فقط به گفتن این جمله اكتفا می‌كند. وقتی می‌خواهد نام شبكه 4 را بیاورد حتما از پیشوند محترم استفاده می‌كند. از نظر صالح‌علا گفتن مخاطبان عزیز كافی نیست. بنابراین او می‌رود سراغ اصطلاحات خودساخته‌ای چون مخاطبان جان و پیشانی بلند و روی‌سپید و رستگار. او دوست دارد برنامه‌اش را عاشقانه اجرا كند. به همین خاطر این طوری شروع می‌كند: باز كن دكان كه وقت عاشقی است. بدشانس‌ترین مجری رضا رشیدپور زنده رود نام برنامه‌ای بود كه در سال 88 با اجرای رشیدپور نیمه‌تمام ماند و به خاطره‌ها پیوست. رشیدپور خیلی بدشانس بود. چون درست در برنامه‌ای كه خودش تمام خط قرمز‌ها را رعایت كرد، یكی از مهمانان برنامه (مهراوه شریفی‌نیا) به جاده خاكی زد و كاسه و كوزه برنامه را به هم ریخت. او درباره «حس ناسیونالیستی» و «عرق ملی» چیزهایی گفت كه نباید می‌گفت. مدیركل صدا و سیمای مركز اصفهان به تازگی اعلام كرد: در سری‌های قبلی برنامه زنده‌رود مشكلاتی وجود داشت، اما برطرف نشد؛ به همین دلیل ناچار به تغییر مجری برنامه شدیم. حرف‌های جنجالی مهمانان رشیدپور چندین بار برنامه‌هایش را دچار مشكل كرده است. خبرسازترین مجری عادل فردوسی‌پورمی‌گویند در برخی كشورها برای این كه مردم قدر ادیسون‌ را بدانند به مدت چند دقیقه برق‌ها را قطع می‌كنند. حكایت تعطیلی موقت برنامه نود در سال 88 هم این‌گونه بود. وقتی مردم چند دوشنبه شب كسل‌كننده را بدون نود سپری كردند، با روابط عمومی شبكه 3 تماس گرفتند و خواستار پخش برنامه شدند. سال 88 شایعه تعطیلی برنامه نود خیلی قوی چندین‌بار در رسانه‌های غیررسمی منتشر شد. حتی گفته شد كه قرار است نود بدون عادل به راهش ادامه دهد. كه هیچ كدام از این شایعات درست نبود. در سال 88 بازار بد و بیراه گفتن برخی مربیان و بازیكنان به «عادل» همچنان داغ بود. تا جایی كه محمد مایلی‌كهن او را «شومن كبیر» نامید و گفت: فردوسی‌پور با برنامه‌اش اهداف سیاسی و اقتصادی را دنبال می‌كند. فردوسی‌پور آنقدر اعتماد به نفس داشت كه وقتی یك ورزشگاه (تراكتورسازی تبریز) علیه او شعار می‌دادند، تصویر و صدای آنها را پخش كرد. عادل فردوسی‌پور متولد مهر ???? در تهران و دارای مدرك كارشناسی ارشد مهندسی صنایع از دانشگاه صنعتی شریف است. او هم‌اكنون استاد دانشگاه هم هست و واحد درسی زبان انگلیسی تخصصی مهندسی صنایع را در دانشگاه تدریس می‌كند. شایعه‌سازترین مجری مرتضی حیدری تنها چند روز غیبت برای مجری ثابت شبكه دو كافی بود تا انواع و اقسام شایعات رنگارنگ درباره‌اش منتشر شود. خیلی‌ها گفتند او ناپدیده شده است. خیلی از سایت‌ها هم نوشتند او اقدام به پناهندگی كرده است. خیلی‌ها هم چند گام جلوتر رفتند و گفتند او به خاطر این كه اقدام به پناهندگی كرده دستگیر هم شده است. در نهایت او در ارتباط تلفنی مستقیم با برنامه بیست و سی درباره شایعات پیرامون خود توضیحاتی ارائه كرد و به شایعات پایان داد. این مجری مشهور سیما در این مصاحبه خروج خود از ایران را صرفا برای تحصیل عنوان كرد و چندی بعد دوباره به صفحه تلویزیون بازگشت. قدیمی‌ترین مجری بهرام شفیع وقتی صدای «بهرام شفیع» را می‌شنوید یاد خاطرات قدیمی بیست سی سال پیش می‌افتید. او برنامه ورزش و مردم را به همان شیوه سابق اجرا می‌كند. تنها تفاوتش با قبل این است كه ساعت پخش برنامه از یكشنبه شب به جمعه صبح عوض شده. او سال‌هاست كه كار گزارشگری را كنار گذاشته و فقط مجریگری و البته فدراسیون‌داری می‌‌كند. یكی از ویژگی‌های گزارشگری او این بود كه بیشتر درباره حواشی و جزییات مسابقه صحبت می‌كرد و بعضی وقت‌ها یادش می‌رفت كه در زمین دارد یك اتفاقاتی می‌افتد! بهرام شفیع سال 88 مدت 4 سال دیگر ریاست فدراسیون هاكی را برعهده گرفت.

ادامه مطلب